یادمان فرانکفورت

نظر به اینکه به پایان ماموریت خود نزدیک شده و برای امور تسویه حساب و مهیا شدن برای برگشتن فرصت چندانی برای گذاشتن مطلب جدید وجود ندارد ، ناچارا در همین جا از همه شما بزرگواران حلالیت طلبیده و از شما خداحافظی می کنم.

تجربه اعزام به خارج فرصت بسیار مناسبی بود تا دنیا و مردمان آن را آنچنانچه هستند و نه از دید دیگران ببینیم. توصیه ای که به همه دوستانی که بعد از ما اعزام می شوند دارم این است که از این فرصت تقریبا تکرار نشدنی استفاده صحیح و کامل ببرند و اگر می توانند به کشورهای دیگر مسافرت کنند ، حتما این کار را انجام دهند و اصلا به جنبه هزینه و مادی آن توجه نکنند که بعدا حسرت آن را خواهند خورد.

نکته دیگر اینکه اعزام به خارج علیرغم مزایایی که دارد همواره مشکلات و دردسرهای خاص خود را نیز دارد. شاید یکی از مشکلات پنهان آن همین وضعیت خانواده و فرزندان خودمان است. همکارانی از کشورهای دیگر سراغ دارم که فرزندان دبیرستانی سال سوم و چهارم داشته و علیرغم آن در مدرسه دوره متوسطه ارائه نشده است که این واقعا ضربه بزرگی از نظر تحصیلی به بار می آورد. در کنار آن مخصوصا برای کشورهایی که فاصله بیشتری از ایران دارند چون امکان برگشت در میانه ماموریت سخت و یا ناممکن است فشارهای روحی خاصی را می تواند به بعضی از خانواده ها وارد کند.

در کنار همه این مسائل اگر خدای ناکرده گرفتار مسائل ارزی مثل ما شوید ممکن است  فشار روانی زیادی به خانواده ها وارد  کند و از این نظر که دسترسی خاصی به جایی نداریم بسیار دلهره آور است.

البته همه این مسائل و مشکلات بخشی از آن تجربه ای است که خدمت شما عرض کردم و امیدوارم با آمادگی و تدبیر خویش با آنها کنار بیایید و از زندگی کوتاه در کشور محل اعزامتان لذت ببرید.

نکته دیگر آنکه فکر نکنید که همیشه بهترین کشورها شامل اروپا و امثال آن است ، چه اینکه در این کشورها نیز مشکلات خاص خود وجود دارد و دردسرهای آن بعضی از مواقع از سایر کشورها بیشتر است . این را از آن جهت عرض کردم که هر کشوری ویژگی ها و شرایط خود را دارد و مهم آن است که شما با شرایط آن کنار بیایید.

در پایان باید عرض کنم که در این فرصت کوتاه مجال آنکه به همه جوانب وبلاگ خویش بپردازم نبود و امیدوارم دوستان و همکاران دیگر خصوصا جناب آقای مرزوقیانی عزیز که مشوق اصلی ما در شروع این کار بودند این مجموعه را پیگیری کنند تا در آینده برای سایر دوستان قابل استفاده باشد. ضمنا جا دارد از همسر گرامی خودم که مخصوصا در این اواخر زحمت اصلی مطالب را برعهده گرفته بودند تشکر ویژه داشته باشم و آرزومندم که احیانا اگر فرصتی دست داد در ایران از سفرنامه های خود برایتان مطالبی را بیان کنیم.